وهاب 1392/02/13 12:39 قبل از ظهر نظرات ()

کسی‌ در شب‌ نمی‌خواند ، شب آوازِ مرا بشنو !

مرا در خود تماشا کن‌ ! مرا با من‌ بخوان‌ از نو !

نگو دیگر نمی‌آیی‌ ، عزیز شب‌ نیاسوده‌ !

که‌ من‌ خو کرده‌ام‌ دیگر ، به‌ این‌ رؤیای‌ فرسوده‌ !

چه‌ بی‌آیینه‌ ویران‌ شد ، من‌ عاشق‌ ، من ساده‌ !

من‌ِ مدفون‌ شده‌ در خود ، من‌ِ از سکه‌ افتاده‌ !

چراغان‌ کن‌ سکوتم‌ را ، در عمق‌ِ این‌ شب ممتد !

که‌ در پرچین‌ آغوشت‌ ، ترانه‌ نطفه‌ می‌بندد !

 

رفیق‌ِ نورُ نیلوفر ! مرا عریان‌ کن‌ از سایه‌ !

مجالی‌ تا مرمت‌ نیست‌ ! مرا ویران‌ کن‌ از پایه‌ !

 

نه‌ بیدار نه‌ در خوابم‌ ، اسیر بختک‌ بودن‌ !

اسیر دیدن کابوس‌ ، اسیرِ دیده‌ آلودن‌ !

تو از آغاز می‌آیی‌ ، ولی‌ من‌ خط‌ پایانم‌ !

شروعم‌ فتح‌ِ انجام‌ است‌ ، اسیرِ دام این‌ جانم‌ !

مرا در مرگ‌ من‌ بشناس‌ ، نه‌ در این‌ بود اجباری‌ !

نه‌ در این‌ زجر پیوسته‌ ، نه‌ در این‌ ترس تکراری‌ !

سفر خوش‌ ! آخرین‌ بانو ! تو را دیگر نخواهم‌ دید !

بگو با من‌ کدامین‌ دست‌ ، مرا از ما شدن‌ دزدید ؟

 

رفیق نور نیلوفر ! مرا عریان‌ کن‌ از سایه‌ !

مجالی‌ تا مرمت‌ نیست‌ ! مرا ویران‌ کن‌ از پایه‌ !

یغما گلربویی

چهارشنبه ها